RZB zo 2 – GVAV Rapiditas 2
Vandaag stond in het teken van revanche. Aan het begin van het seizoen moesten de roodzwarten een pijnlijke nederlaag slikken. Ondanks dat men toen op het veld de betere waren scoorde de tegenstander maar liefst drie keer. De frustratie zat hem echter niet in de nederlaag zelf maar wel in de fluitist van dienst. De man in het zwart zijn geheel eigen wedstrijd en legde de voetbalregels naar eigen inzicht uit. Het zorgde ervoor dat de wedstrijd ontaarde in een praatwedstrijd in plaats van een voetbalpotje.
Vanaf het eerste fluitsignaal was het echter niet de thuisploeg maar de tegenstander die het betere van het spel had. Met direct spel en de nodige pressing zorgde GVAV ervoor dat de roodzwarten ondanks het windvoordeel zich voornamelijk moesten beperken tot verdedigen.
Na ongeveer tien minuten was de meeste energie uit het spel van de bezoekers en kwam de thuisploeg beter in hun spel. Met verzorgd spel werd nu de aanval opgezocht. Het leverde niet direct grote kansen op maar beide partijen streden nu voor elke meter.
Aangezien de Groningers steeds verder werden teruggedrongen ging men steeds vaker over op lange halen voetbal. Dit speelde precies in op wat de thuisploeg wilde want de linies werden nu steeds verder opgerekt en dit kostte de tegenstander meer en meer energie.
Vanaf de 18e minuut ging er tot twee keer toe een schok door iedereen en alles dat RZB een warm hart toedraagt. Na een diepe bal leek inval doelman Fokko Jan het leer eenvoudig op te kunnen pikken. Door het hobbelige veld stuiterde het kreng alle kant op en dit leverde de nodige problemen op bij de aanname. Met een jagende spits moest de keeper enige dolle capriolen uithalen om het ronde speeltuig uit handen van de tegenstander te houden. Dit lukte met wat kunst en vliegwerk wel en zorgde er in ieder geval voor dat het publiek zich kosteloos vermaakte.
Nog geen vijf minuten later bezorgden de roodzwarten zichzelf opnieuw de nodige problemen. Na een vrije trap nam Mitch Brink de bal snel en wilde hij met een tikkie breed zijn doelman aanspelen. Het overleg met zijn goalie verliep echter verre van vlekkeloos. Het leek erop dat de tegenstander van dit misverstand kon profiteren maar met een gedurfde redding wist Fokko Jan op het laatste nippertje redding te brengen. Voor de coaches Buma en Lantink betekenden deze acties weer tien jaar verminderde levensverwachting. Gelukkig was het daarna uit met de pret en gingen de roodzwarten steeds beter voetballen.
GVAV moest zich nu voornamelijk beperken tot verdedigend voetbal en de thuisploeg viel zowel over de rechter- als linkerflank met veel energie aan. Toch leverde het weinig grote kansen op. Steeds weer wist een speler van GVAV een teennagel of een been ertussen te krijgen. Als men al eens een geslaagde poging wist te ondernemen dan stond de keeper op de juiste plek om verder onheil te voorkomen.
Het grootste gevaar kwam van een indraaiende hoekschop van Nico Pouwels. De middenvelder zag zijn inzet via de dwarsligger weer het veld in stuiteren. Ook een prachtige combinatie tussen Rick Danhof en Max Beuving zag op het finale moment geen passende afsluiting en leverde slechts een hoekschop op.
Vlak voor de theepauze leek het gaatje eindelijk gevonden. Na een onderschepping werd Rick Danhof alleen op het doel afgestuurd. De snelle spits bleef kalm en passeerde de goalie met een simpele schuiver. Iedereen dacht aan een geldige treffer, zelfs leidsman Schierbeek had al naar de middenstip gewezen maar kwam op zijn beslissing terug na overleg met de weifelend vlaggende grensrechter.
Tot aan de rust zou er niet meer worden gescoord.
In de tweede helft werd er een furieus aanvallende tegenstander verwacht, want men had nu de stevige wind in de rug. Dus met wat pressie zouden de roodzwarten het nu moeilijker moeten krijgen. Toch bleek niets minder waar. GVAV probeerde het wel maar werd helemaal dol getikt door de ontketende thuisploeg dat nu naar hartenlust op het gehele veld combineerde. De ene na de andere aanval golfde op het doel van de Groningers af.
Het leek wel eventjes alsof men elkaar tijdens een trainingspartijtje aan het aanspelen was. Zelfs binnen het strafschopgebied bleef men elkaar rustig aanspelen. Het publiek kreeg een ware show voorgespiegeld alleen de doelpunten ontbraken.
In de zestigste minuut was het echter wel raak. Na een mooie steekpass kon Rick Danhof op de goalie af. Ook deze keer was de bekeken schuiver in de verre hoek doeltreffend en kon eindelijk de welverdiende 1-0 op het scorebord genoteerd worden. Nog geen minuut later leek dit scenario zich te herhalen. Het was opnieuw Danhof die uit vrijwel identieke situatie op het doel mocht schieten en ook nu kon de doelman slechts toekijken. Helaas belandde het ronde projectiel deze keer op de paal.
In deze fase kwam de tegenstander niet verder dan een enkele poging richting het doel en dat moest dan ook nog via een vrije trap gebeuren. Doelman Bos liet zich echter niet verrassen en bracht knap redding.
Vervolgens was het opnieuw de thuisploeg dat zich heer en meester op het veld toonde. Kans op kans diende zich aan en een nieuwe score kon niet uitblijven.
De Bafloërs profiteerden van de grote gaten die tussen de linies instonden en konden constant zowel over links als over rechts doorbreken.
Na een geslaagde aanval over de linkerflank van de Luurtsema familie werd de bal in eerste instantie nog op de paal geschoten. Gelukkig stuiterde het speeltuig deze keer voor de voeten van Rick Danhof die van dichtbij hard en hoog tegen de touwen wist te werken.
Met de 2-0 voorsprong begon het nu een beetje op een demonstratie potje voetbal te lijken. Elke aanval was prachtig om te zien en als evenzo onvoorspelbaar. De ene keer zag je Jorean Groen en de andere keer een Nico Pouwels of Christiaan Bootsman binnen het strafschopgebied opduiken. Het was echter druk binnen de zestien en dus werden de pogingen ook deze keer vaak met inzet van alle lichamelijke mogelijkheden gepareerd. En als er dan al eens geen been of lichaam in de weg stond dan zorgde de paal of lat wel voor redding. Zo ook bij de kopbal van Harm Luurtsema die keurig van dichtbij het leer naar beneden wist te koppen maar hierbij de lat raakte. Wederom geen goal.
Zelfs in de laatste minuten hadden de roodzwarten nog meerdere mogelijkheden om aan het doelsaldo te werken. Na een one man show door Jorean Groen die op de achterlijn maar liefst twee tegenstanders wist te dollen kreeg Nico Pouwels de opstuitende bal er van dichtbij niet in. De 2-0 eindstand was meer dan verdiend. Het publiek kreeg misschien te weinig doelpunten te zien maar mocht daarnaast wel genieten van een prachtige voetbalvoorstelling van het thuisteam.