RZB zo 2 verliest ook nipt tegen Warffum zo of zat 2

In de kelderklasse is het een bekend fenomeen. Naarmate de competitie vordert veranderen de meeste teams qua samenstelling. Je kunt er niet meer op vertrouwen dat het elftal waartegen je speelt wel het werkelijk opgegeven team is. Nu is dit niet zo verwonderlijk, want blessures en schorsingen zorgen ervoor dat de meeste leiders af en toe met de handen in haar zitten om een representatief elftal in het veld te kunnen sturen. Vaak moet er dus her en der naar spelers gezocht worden.

Voor de dorpen waar alleen op zondag wordt gevoetbald, zoals Usquert, Eenrum en Kloosterburen moet er dan veelal worden geschoven met aanvangstijden of in het ergste geval afgelastingen. Heel soms kan daar nog gebruik gemaakt worden van de A- of B-junioren, maar dan houdt het wel op. De dorpen die de laatste jaren zowel een zaterdag- als een zondagafdeling hebben is de oplossing meestal wat simpeler. Je stelt dan een deel van het zaterdagelftal op.

Van Usquert is bekend dat je zo nu en dan in plaats van tegen het tweede elftal komt te spelen tegen een veredeld eerste. Het elftal uit Winsum maakt de laatste tijd gebruik van hun A-junioren. Zeester, Warffum en ook Rood Zwart Baflo kunnen zo nu en dan een beroep doen op hun zaterdagcollega’s. Van de elftallen uit Groningen is het altijd maar afwachten waartegen je speelt.

Het elftal waar Warffum deze zondag mee op de proppen kwam kan in geen geval worden vergeleken met het team dat is opgegeven voor het begin van de competitie. Zeker in de tweede helft stond er eerder een zaterdagelftal in het veld dan dat er van een zondagelftal kan worden gesproken. De wil om er een winstpartij van te maken bleek wel aanwezig, ondanks een ruime hoeveelheid spelers mocht niet iedereen spelen.

Vanaf de aftrap ontwikkelde zich een voor het publiek waarschijnlijk niet zo boeiende strijd, voor de spelers was dit een compleet ander verhaal. Met veel inzet en strijd werd om elke meter grond gevochten en waren beide teams aan elkaar gewaagd. De kansen in de wedstrijd waren zeer schaars en beide keepers hoefden slechts mondjesmaat in actie te komen.

Warffum had een licht veldoverwicht. De roodzwarten gaven naar de mening van coach Buma hun opponenten vooral op het middenveld teveel ruimte om te voetballen en moesten achteruit. Verdedigend stond het blok, Brontsema, Tigchelaar, van den Berg en van Sloten echter als een huis. Aan de andere kant kwamen de Bafloers aanvallend nauwelijks in het spel voor. Veel onnodig balverlies en te veel diepe ballen leiden vaak tot balverlies. Vaak moest men terug naar keeper van der Veen omdat de weg vooruit goed werd afgeschermd.

Het was duidelijk een wedstrijd van momenten, waarin je moet zorgen dat je jouw weinige kansen optimaal moet benutten. Na een klein half uur had de thuisploeg het moment van de wedstrijd toen Abel Buijs na een diepe bal alleen op het doel werd afgestuurd. De spits leek oog in oog met de sluitpost te verstijven en kwam niet verder dan een ongecontroleerd schotje dat eenvoudig kon worden opgepakt. Na deze prima mogelijkheid gaf Warffum nog voor de rust wat extra gas en dit resulteerde in enkele schoten van afstand. Doelman van der Veen moest hierbij één keer vol aan de bak om een schot van net buiten de zestien meter uit zijn goal te ranselen.

Tot aan de rust bleef het bij de terechte brilstand voor beide ploegen, die ook in het veld aan elkaar gewaagd waren. In de tweede helft veranderde er weinig aan het spelbeeld. De Bafloërs probeerden met een tactische variant het middenveld in handen te krijgen. De Warffumers gooiden er nog maar eens wat extra zaterdag krachten tegenaan.

In de slijtageslag die volgde hadden beide teams kleine kansjes, maar was er telkens een voet of een been die groter onheil wist te voorkomen. Warffum wist vlak na de pauze via de kluts de achterlijn te halen en de bal terug te leggen. Het schot miste echter richting en verdween naast het doel. Hierna was het weer de beurt aan de thuisploeg. Na goed doorjagen van Abel Buijs werd met een harde voorzet de tot dan toe onzichtbare Pouwels in stelling gebracht. Van dichtbij werd het schot gekraakt, hierna mocht Pouwels het nog een keer proberen maar zag hij zijn poging op het allerlaatste moment geblokt.

Warffum antwoordde vrijwel direct en wist bij een aanval een schot te produceren. De bal werd ook hier in eerste instantie geblokt en kwam daarna per ongeluk voor de voeten van een andere speler van Warffum. Zijn harde inzet kon net onder de lat worden weggetikt door de alert keepende van der Veen en leverde slechts een hoekschop op.

De krachten ebden nu aan beide kanten snel weg en het moest nu van een geniaal moment komen om alsnog de beslissing te forceren. Meestal is Nico Pouwels hiervoor de aangewezen man bij de roodzwarten en na een indrukwekkende solo leek hij ook deze keer zijn kans te ruiken. In een 1 op 1 duel met de laatste man van Warffum wist laatstgenoemde met meer geluk dan wijsheid toch nog zijn teennagel tegen de bal te krijgen en daarmee een grote kans onschadelijk te maken.

Net als vorige week liepen de Bafloers in de slotfase toch nog tegen een onverdiende  nederlaag op. In de 85ste minuut werd er door Warffum nogmaals een poging van veraf gewaagd op het doel van de thuisploeg. De iets te ver voor zijn doel staande sluitpost zag de inzet over zijn vingertoppen heen onderkant lat in de goal belanden.

In de resterende tijd probeerden de Bafloers er toch nog met de moed der wanhoop een laatste offensief uit te persen en dit leek zowaar nog bijna het gewenste resultaat op te leveren. Na een vrije trap ging Stephan van Sloten het kopduel aan maar zijn inzet kon half worden geblokt. Hierna mocht Abel Buijs nogmaals aanleggen, maar een woud van benen voorkwam de gelijkmaker.

Volgende week wacht Kloosterburen 2, al vermoed ik dat ik deze week nog wel een telefoontje kan verwachten. Alle teams van Kloosterburen moeten namelijk tegelijkertijd in de baan en dat zal behoorlijk wat voeten in de aarde hebben. Misschien dat de jeugd nog wat kan bijspringen op de zondag en anders zal er wel een afgelasting volgen. We zullen zien.