Allereerst een felicitatie aan het zaterdag 1 team van RZB voor het ongenaakbaar behalen van het kampioenschap. Jullie zijn een voorbeeld voor de rest en dus hebben wij het ook geprobeerd om het op de zondag goed te doen. Of dat gelukt is kan je hieronder lezen.
26-05-10
GRC Groningen 2 – RZB zo 2
Het seizoen loopt op z’n eind. De roodzwarten weten zo ongeveer wel waar ze staan want bij winst of verlies zal de ranglijst niet zoveel meer verschuiven. Een mooie middenmoot positie zo rond plaats vijf zal het eindresultaat worden. Toch blijft de wil om te winnen altijd aanwezig en dit moest dan uit gebeuren tegen nummer laatst GRC Groningen.
Op een zonovergoten sportpark met een straf windje moest het vandaag gebeuren. De Bafloers begonnen duidelijk een versnelling te laag en lieten hun directe tegenstanders teveel ruimte om te kunnen voetballen. Alles leek al snel weer gecorrigeerd toen Michel Mooi al in de vijfde minuut alleen op het doel mocht aflopen. De jeugdige linksvoor punterde het speeltuig rakelings langs de paal. Iedereen ging er even recht voor zitten.
Het waren nu hierna vooral de Groningers die zich volop mengden in de strijd. Op het middenveld kwamen de roodhemden nu duidelijk tekort zodat het team steeds vaker achter de feiten aan moest hollen.
Na een snelle uitbraak over de rechter vleugel was het dan ook vrij plotseling raak. Een perfecte voorzet van de Groningers kon van dichtbij binnen worden geschoten.
In de minuten hierna probeerden de Bafloërs het wel maar het spel was slordig en wild. Met erg veel onnodig balverlies kan je de tegenstander niet jouw wil opleggen en dus was het vooral voor het doel van gelegenheidsdoelman Bart Luurtsema gevaarlijk.
Pas na twintig minuten kwam er wat meer structuur in het spel van de roodzwarten. Het leverde een knal op het doel op van Peter Noorman. Zijn inzet kon met veel moeite over de dwarsligger getikt worden.
Vlak daarna solliciteerde de laatste man van de thuisploeg nadrukkelijk voor een gele kaart toen hij Michel Mooi in scoringspositie onderuit trok. De scheidsrechter besloot even de andere kant op te kijken.
Naarmate de wedstrijd vorderde werd het spel weer meer chaotisch en was het vooral de thuisploeg die wist te profiteren van de ontstane ruimtes.
Nadat de buitenspelval was omzeild werd de bal over de zijn doel uitkomende Luurtsema heen gewipt. PAL voor de doellijn wist. Iel Lantink het speeltuig met een omhaal weg te werken maar het gevaar was daarmee nog niet geweken. Opnieuw kon het ronde projectiel opgepikt worden en het leek dan ook een koud kunstje om het af te maken. De bal spatte echter uiteen op de lat.
Vlak voor het rustsignaal werd het toch nog 2-0. De manier waarop liet menig wenkbrauw omhoog trekken. Net binnen de zestien meter lijn schopte een speler van de Groningers tegen de voet van Peter Luurtsema aan en viel. Vanaf de middellijn zag de scheidsrechter hierin een penalty. De strafschop werd hard en hoog binnen geschoten al zat de doelman er nog wel goed bij.
Er moest na de rust een duidelijk gretiger roodzwart tevoorschijn komen om de achterstand nog om te kunnen draaien dus volgden er verschillende wissels. Zoals al vaker dit seizoen mocht Rick Danhof zijn snelheid en doelgerichtheid showen. De spits stond nog geen twee minuten in het veld toen hij zijn specialisme mocht laten zien. Na een diepteballetje sprintte de linksvoor iedereen er met gemak uit en stond hij oog in oog met de goalie. Uiterst koelbloedig schoof Danhof de bal hard en strak langs de uitgekomen doelman en tekende hiermee de aansluitingstreffer aan.
De jacht was geopend en dit was ook duidelijk te zien. Er werd een stuk feller gevoetbald en de duels werden nu stuk voor stuk gewonnen. Nog voor de vijfde minuut stonden beide ploegen in evenwicht.
Wederom was Danhof iedereen te snel af en ook deze keer mocht de doelman toekijken hoe de bal hard en strak langs hem heen in het netje belandde.
De wedstrijd leek totaal gekanteld en langs de kant verwachte men nu een run op het vijandelijke doel. De bank kwam echter bedrogen uit. Na een uitval wist de linksvoor van Groningen knap enkele mensen te passeren. Zijn schot verdween uiterst precies in de verre hoek en betekende wederom de voorsprong voor de thuisploeg.
De vreugde duurde echter niet lang want het momentum lag nu duidelijk bij de Bafloërs en er was nog tijd genoeg voor de gelijkmaker.
Deze keer viel de treffer over de rechterflank. Na een keeperswissel mocht Bart Luurtsema zich ook bemoeien met het spel en deed dit met veel inzet en overtuiging. Zijn pass op rechtsvoor Max Beuving was op maat. Ook deze keer moest de sluitpost zijn meerdere erkennen in een strakke schuiver en dusdoende stond het wederom gelijk.
De verwachting was nu opnieuw dat het erop en erover zou worden maar het was alsof de duivel ermee speelde want opnieuw waren het de Groningers die scoorden. Na een lange hoge bal viel de bal met wat geluk voor de voeten van de linksvoor die hierna via via het ronde projectiel wist vrij te spelen. Oog in oog ramde hij de bal tenslotte van dichtbij in de bovenhoek en stond nu de stand 4-3 op het scorebord. Het was langs de zijlijn om gek van te worden. Telkens als je dacht dat wedstrijd nu wel in het voordeel van de Bafloërs zou kantelen dan viel het doelpunt aan de andere kant.
Ondanks de achterstand bleven de roodzwarten erin geloven, er was namelijk nog tijd genoeg om de wedstrijd alsnog naar zich toe te trekken. De thuisploeg wankelde als een aangeslagen bokser over het veld.
Met nog een dik kwartier te spelen stond het zowaar opnieuw gelijk. De tot dan toe ongelukkig spelende Nico Pouwels wist met een bevlieging een tweetal tegenstanders het bos in te sturen en lepelde het speeltuig vervolgens naar de tweede paal. Daar kwam Max Beuving knap voor zijn directe tegenstander en wist hij van dichtbij het speeltuig voor de vierde keer langs de doelman te knallen.
Nog geen minuut later stond ook de 4-5 op het scorebord. Vanaf de aftrap werd de bal onderschept door Bart Luurtsema. De midmid stuurde met een hakballetje de sprintende Pouwels alleen op het doel af. Pouwels moest met de nodige lijfelijke inzet zich vrijmaken en bleef vervolgens uiterst koelbloedig oog en oog met de goalie. Met een schijnbeweging werd de doelman op het verkeerde been gezet en de schuiver verdween vervolgens via de paal tegen de touwen.
Voor het eerst stonden de Bafloërs nu voor en was het nu de vraag of de thuisploeg van deze klap kon herstellen. De meeste spelers liepen nu wel conditioneel op hun laatste benen en het was meer uit wanhoop dat er nog werd aangevallen. Echt grote kansen leverde het slotoffensief niet meer op en omdat de roodzwarten nu vakkundig het tempo uit het spel wisten te halen kwam de overwinning niet meer in gevaar.
Een moeizame maar tenslotte toch verdiende overwinning voor de roodzwarten.
Volgende week wacht nog een laatste krachtsinspanning tegen medekoploper Engelbert 2, die nog voor het kampioenschap strijden.