Verslag Bekerwedstrijd Zuidhorn 2 – RZB zo 2

Het bekerprogramma is dit weekend gestart. De zondag voetballers konden meteen aan de bak, want men mocht aantreden tegen de kampioen van het afgelopen seizoen. Na de aankopen en versterkingen tijdens het zomerreces kon men gelijk kijken hoe de zaken er dit seizoen voor staan.

Vanaf het eerste fluitsignaal lieten beide ploegen zich van hun beste kant zien. Snel spel, met veel tempo uitgevoerd, zorgde ervoor dat beide ploegen aan de bak konden en conditioneel werd het al snel een slijtageslag. Wel werd in deze fase duidelijk dat de thuisploeg de bal zorgvuldiger in de ploeg wist te houden. Daar waar een balletje bij de roodzwarten nog wel eens een metertje voor of achter de man werd geplaatst ging de tegenstander wat zuiniger met de bal om. Gelukkig was de werklust bij de Bafloërs prima in orde en wist men puur op inzet de tegenstander in toom te houden.

Na een dik kwartier viel vrij plotseling toch het eerste doelpunt op het scorebord te noteren. Na een doeltrap zocht keeper van der Veen voor een ietwat te moeilijke oplossing en speelde het speeltuig daarop pardoes in de voeten van een tegenstander. De speler passeerde de sluitpost en kon de bal eenvoudig tegen de touwen leggen.

Gelukkig was geen der roodzwarten echt onder de indruk van de achterstand en gooide men er zelfs een schepje bovenop. Het resulteerde vrij vlot in een goede kans voor Pascal van Solkema. Na een gelukte aanval over verschillende schijven wist Ronald Bolhuis met een messcherpe dieptepass de snelle van Solkema alleen op de goal af te sturen. Alleen voor de doelman schoot de linksvoor tegen de benen van de goalie aan en zag daarmee zijn kans verloren gaan.

Het spel golfde nu een tijdje op en neer zonder grote kans voor een van beide partijen. Langzamerhand kreeg de thuisploeg toch wat meer grip op het spel van de Bafloërs. Conditioneel moest er nu af en toe gepast worden en ontstonden er kleine gaatjes in de defensie van de roodzwarten. Het leverde Zuidhorn na een hoekschop een grote kans op, maar deze keer stond keeper van der Veen op de juiste plaats en wist hij met een knappe redding de bal naast het doel te drukken.

Even na een half uur was een tweede persoonlijke fout aan RZB zijde opnieuw dodelijk. Nadat een aanval van Zuidhorn over de linkerflank bij de cornervlag leek dood te bloeden, werd Emiel Dijkstra in de hoek plotseling omspeeld. De aanvaller wist daarna ver door te stoten en zag zijn schot via de handen van de roodzwart goalie in het doel belanden. Een enorme domper voor de tot dan toe prima spelende Bafloërs.

Vlak voor het rustsignaal kregen de roodzwarten nog een prima kans op de aansluitingstreffer. Nog een keer zette de gehele ploeg aan en leek men alle krachten te verzamelen voor een slotoffensief. Na goed doorzetten wist Abel Buijs de doelman van de tegenpartij dusdanig in het nauw te brengen dat hij wild de bal weg moest schoppen. De half geblokte bal kwam voor de voeten van midmid, Pieter Buma, die ineens het leer op de pantoffel nam om de verlaten goal onder vuur te nemen. De middenvelder had echter ruim de tijd om voor een betere optie te kiezen en zag zijn gehaaste inzet naast het doel belanden.

De tweede helft begonnen de roodzwarten gedurfd, want vanaf de aftrap stormde men richting het doel van de tegenstander. De afgemeten voorzet van Ronald Bolhuis werd met veel pijn en moeite tot hoekschop verwerkt. In het eerst kwartier na de rust waren het voornamelijk de Bafloërs, die met veel passie en inzet de tegenstander in de verdediging wisten te drukken. Behalve wat kleine kansjes leverde dit echter geen schokkende zaken op.

Na het eerste kwartier kreeg de thuisploeg weer wat meer grip op de zaken en moest er af en toe ingegrepen worden door de verdediging om verder onheil te voorkomen. Het spel golfde nu op en neer met kleine kansjes aan beide zijden. Ook nu bleek in het veld wederom dat Zuidhorn wat netter met de bal omging dan de Bafloërs. Met een gezonde portie werklust bleven de Bafloërs overeind en wist men mee te strijden met hun tegenstanders.

Vlak voor tijd bracht een derde persoonlijke fout de beslissing. Een schot vanaf twintig meter leek een houdbare prooi voor keeper van der Veen. Het zicht werd de goalie echter dusdanig versperd dat de goalie werd verrast door de stuit. Het speeltuig slipte daarop onder het lichaam van de doelman door in het doel en betekende de definitieve nekslag. Hierna was de wedstrijd gespeeld en konden beide teams uiteindelijk met een tevreden gevoel van het veld afstappen. Er is nog wel werk aan de winkel, maar de kop is eraf.