Dit is een verzameling van de wedstrijden van het zondagelftal in de maand april.
12-04-2026
RZB zo 2 – VVK 3 of VVK 3 – RZB zo 2
Deze wedstrijd is eerder in het seizoen omgedraaid en dus nu mochten de Bafloërs in eigen huis aantreden tegen de Groningers. De eerdere wedstrijd was in een gelijkspel geëindigd al was daar wel een penalty in de laatste minuut van de wedstrijd voor nodig.
De weersomstandigheden waren ideaal voor een leuke en spannende wedstrijd. De roodzwarten begonnen goed en lieten hun tegenstanders tot rond de middellijn opkomen om vervolgens vanuit de dekking toe te slaan. VVK liet zich echter niet zomaar verrassen en probeerde via een rustige opbouw het gaatje in de verdediging te zoeken.
De wedstrijd verliep eigenlijk precies volgens plan, want na een klein kwartier spelen viel de eerste goal voor de thuisploeg. De scherpte van de roodzwarten werd hierbij goed weergegeven, want het was ook de eerste de beste geslaagde aanvalsopzet van de thuisploeg.
Na een onderschepping werd Max Beuving over de rechterflank gelanceerd en wist hij vlak voor de achterlijn het speeltuig voor te geven. De bal kwam perfect voor de voeten van de instormende Harm Jan Woldijk, die met een subtiele voetbeweging het ronde projectiel naar de verre hoek wist te sturen.
Met de 1-0 op zak konden de roodzwarten het spelletje van de eerste helft voortzetten en blijven loeren op de counter. Dit leverde ook al snel de nodige kansen op. Eerst mocht Nico Pouwels zijn geluk beproeven en mocht hij alleen op het doel aflopen. In zijn haast speelde de rappe midmid de bal echter iets te ver voor zich uit waardoor de keeper eenvoudig redding kon brengen.
Niet veel later mocht Max Beuving na een geslaagde aanval behoorlijk vrij voor het doel aanleggen voor een schot. De rechtsvoor dacht een fluitje te horen en pegelde het speeltuig hard en hoog over de dwarsligger. Een kalme afwerking tussen de palen leek een eenvoudigere optie.
De tegenstander was optisch gezien prima bezig en probeerde met verzorgd spel de verdediging van de roodzwarten te ontrafelen. Ondanks verwoede pogingen stond de verdediging georganiseerd door good old van der Veen als een huis en gaf men zeer weinig kansen weg.
Het doelpunt viel aan de andere kant. Na weer een flitsende aanval mocht Harm Jan Woldijk de bal vanaf de linkerflank voor het doel leggen. De lage bal werd door iedereen gemist en kwam pardoes voor de voeten van Max Beuving. De snelle rechtsvoor hoefde slechts zijn voet tegen de bal te zetten om het projectiel over de doellijn te laten glijden.
Met nog een kwartier te spelen gooide tegenstander VVK alles op alles en vond men zowaar een klein gaatje in de verdediging. Na een solo van de beste speler aan Groninger kant wist hij met zijn linkerbeen perfect het gaatje te vinden en moest doelman Fokke Jan Bos ondanks een snoekduik in de verre hoek zijn meerdere erkennen.
Nog voor de pauze leken de Groningers op weg om de gelijkmaker te maken, want de druk bleef hoog. Gelukkig was men te gretig en werd de goed opgezette aanval uiteindelijk afgebroken door buitenspel. Tot aan de rust wisten de roodhemden de voorsprong vast te houden.
Na de pauze werd het een rommelige wedstrijd met veel balverlies maar vooral veel strijd op het veld. Scheidsrechter Schierbeek had de zaak echter prima onder controle en hoefde nauwelijks in te grijpen.
Na tien minuten hadden de Bafloers de wedstrijd eigenlijk allang naar zich toe moeten trekken, want tot twee keer toe mocht de ingevallen Rick Danhof alleen op het doel aflopen. De doelman stapte beide keren als overwinnaar uit de strijd.
Pas na twintig minuten spelen viel de uiteindelijke beslissing. Wederom was Danhof zijn tegenstander te vlug af en deze keer was zijn inzet precies en onhoudbaar in de verre hoek.
Met de 3-1 op zak hoefde de thuisploeg niet echt meer op jacht te gaan en zag je het vertrouwen bij de tegenstander langzamerhand wegvloeien. Zeker toen men ook nog met tien man verder moest omdat er een doorgebroken speler moest worden afgestopt gaven de Groningers zich langzamerhand gewonnen en was de buit voor de thuisploeg binnen.
Op dit moment bevinden de roodzwarten zich binnen de top drie al moet men komende zondag uit tegen Winsum dat virtueel hoger staat geplaatst. Toch doen de Bafloers het dit seizoen prima.
Op naar de tweede wedstrijd;
2026-04-19
Winsum 2 – RZB zo 2
Het was vandaag een heerlijke dag om een potje te voetballen en de spelers hadden er zin in. Beide teams leken gedecimeerd qua spelers. De Bafloërs misten maar liefst zeven basisspelers waaronder hun gehele centrale as en ook bij Winsum bleek het een allegaartje aan spelers te zijn.
De wedstrijden tussen beide teams kenmerkte zich vooral door twee veel pratende ploegen met weinig respect voor elkaar zowaar fysiek als mentaal. Toch lijkt daar dit seizoen eindelijk een einde aan te zijn gekomen.
Beide ploegen begonnen goed aan de wedstrijd en het was duidelijk te zien dat hier twee van de betere ploegen aan het voetballen waren. Met verzorgd en prima spel liet men het publiek smullen van enkele mooie aanvallen. Al na ongeveer tien minuten had de thuisploeg succes.
Nadat eerst de buitenspelval was omzeild wisten de roodzwarten door hard te werken de aanval af te slaan. Met een beetje geluk kwam de bal op de punt van het zestien metergebied terecht en kon opnieuw op het doel worden geschoten. Stephan van Sloten probeerde het speeltuig nog te blokken maar zette daarmee zijn keeper op het verkeerde been. De bal vloog vervolgens onhoudbaar in de korte hoek binnen.
De Bafloërs waren in de navolgende minuten even de kluts kwijt en leden veel balverlies tegen een ontketende thuisploeg. Vooral in de omschakeling waren de Winsummers sterk. Nog binnen het kwartier viel ook de 2-0. Na balverlies op het middenveld volgde en snelle flitsende aanval door het centrum waarbij de spits alleen voor het doel werd gezet. De bekeken knal hard en hoog in het doel was ook deze keer niet te stoppen voor gelegenheidsdoelman Bart Luurtsema.
Hierna leek het er even op dat de thuisploeg erop en erover zou gaan. Aanval na aanval golfde op het doel van de roodzwarten af. De Bafloërs wisten op de een of andere manier met inzet en werklust het hoofd boven water te houden. Vooral doelman Luurtsema stond telkens een treffer in de weg en leek de vele doelpogingen als een magneet naar zich toe te trekken.
Na een zoveelste poging kwam het ronde projectiel op de paal en leek een speler van Winsum de bal van twee meter in het lege doel te kunnen schieten. In een uiterste poging wist de goalie wederom een zekere treffer af te weren.
Na een half uur spelen had het zeker al vijf nul kunnen staan. Toch waren de roodzwarten zeker niet kansloos. Omdat het hoge speltempo van de eerste minuten nu de thuisploeg langzamerhand begon op te breken kwamen de eerste kansen voor de Bafloërs. Het eerste schot van Dennis Meijer kon nog eenvoudig gestopt worden. Even later was een voorzet net te kort om Harm Luurtsema voor een leeg doel te zetten.
De aansluitingstreffer leek nog voor de rust te kunnen vallen maar vaak was men net te gretig en liep men nipt buitenspel.
Na de pauze waren beide ploegen meer en meer aan elkaar gewaagd. Winsum mocht van achteruit voetballen maar liep daarna vaak tegen een muur van onverzettelijke verdedigers aan.
De kansen voor de RZB-ers liepen langzaam op en vooral Dennis Meijer bleek een onophoudelijke plaag voor de thuisploeg. Helaas stond het vizier van de linksvoor op de beslissende momenten niet op scherp en kon de Winsummer keeper meestal eenvoudig de bal oppikken. Na een half uur spelen had het ook zomaar 2-2 kunnen staan.
In het laatste kwartier zette de thuisploeg opnieuw aan. Nadat de roodzwarten tot twee keer toe op de doellijn wisten te redden was een individuele actie de achterhoede te machtig en plofte een schot vanaf de zestien meter onhoudbaar in de hoek.
Na de 3-0 gingen de koppies even naar beneden en moest men ook in de laatste minuten de 4-0 slikken al hing daar wel een buitenspelluchtje aan. Grensrechter Buma leek hierbij even niet op te letten.
In de laatste minuten van de wedstrijd leken de roodzwarten toch nog hun eretreffer op te eisen. Eén pegel van Egbert van der Veen spatte uiteen op de lat en een poging van Niek Lantink belandde hard en hoog in de zijnet.
Zoals eerder gezegd was de grootste verdienste het feit dat na jaren van onderling gesteggeld er nu eindelijk ook eens werd gevoetbald zonder gemekker en gezeur van beide kanten.
En de laatste dan:
26 – 4 – 26
RZB zo 2 – FVV 2
We naderen het einde van het seizoen en dat is te merken ook. De teams waar we in het begin van het seizoen tegen moesten spelen lijken op geen enkele wijze op de ploegen die we nu tegenkomen. Een volledige transformatie of een blik nieuwe spelers wordt opengetrokken.
Ook de huidige tegenstander van deze zondag was op geen enkele wijze te vergelijken met de vorige wedstrijd. Maar je hebt het ermee te doen wanneer je in de kelderklasse moet aantreden.
De thuisploeg leek in de eerste minuten verlamd want men liep constant terug en speelde een soort paniekvoetbal waarbij de opbouw en nauwkeurigheid ver te zoeken was. Het was voornamelijk één richting verkeer naar het doel van doelman van der Veen toe.
Pas na een kwartier spelen werden de zenuwen wat rustiger en kon er eindelijk een balletje getrapt worden. Het ronde projectiel werd nu beter rondgespeeld en er was nu ook meteen wat meer gevaar voor beide doelen. Toch bleek al snel dat de beslissende bal ver te zoeken was. Tot aan de zestien ging het nog wel maar daarna was het ronduit droevig wat de roodzwarten lieten zien. Of de bal stuiterde van de voet of was veel te hard en rolde over de achterlijn. Het meeste gevaar kwam nog van enkele vrije trappen, maar dat was het dan ook wel.
De gasten uit Foxhol hadden ook problemen om het spel te maken maar hadden in ieder geval het lef om te proberen om het spel te maken. Men probeerde het vooral met enkele lange ballen van achteruit en dit leverde enkele keren lastige situaties op. Vaak stonden de Bafloërs goed opgesteld en werden de aanvallen moeiteloos weggeroeid. Een enkele keer was het echter ook ronduit paniek achterin en had men geluk dat de bal op het laatste moment goed viel.
Vlak voor het rustsignaal viel alsnog de 0-1. Na weer een erbarmelijke opbouw werd het speeltuig onnodig ingeleverd. Hierna viel de lange bal precies tussen alle linies in en kon de bal vlak voor het doel worden opgepikt. Tenslotte werd de bal van dichtbij hard en hoog in het doel gepegeld.
Na de pauze was het lot van de thuisploeg onbedoeld al snel bezegeld. De ingevallen Wim Dijkman probeerde zijn doelman in te spelen maar zag een tegenstander totaal over het hoofd. De bal kon simpel worden opgepikt en in dat proces werd ook de uitstormende doelman op het verkeerde been gezet. Dit was dus de 0-2.
Vanaf dit moment tapten de roodzwarten uit een ander vaatje. Met duidelijk meer inzet en de wil om te winnen werd de tegenstander teruggedrongen. Tot aan de zestien lukte dit aardig maar daarna miste men inspiratie, fantasie en uitvoering om tot een goede kans te komen.
Het was nu een kwestie van wat geluk hebben zodat de bal eens binnen de het strafschopgebied op de juiste plek zou binnenvallen. Een eerste kans was voor Peter Luurtsema. Na een vrije schop wist de voorstopper knap voor zijn directe tegenstander te komen. Zijn kopbal van dichtbij had echter te weinig kracht om de doelman te passeren.
Met nog twintig minuten te spelen viel het leer eindelijk wel eens goed. Ook hier was weer een dood spelmoment voor nodig. Na een hoekschop kwam de bal bij de tweede paal en kon van dichtbij worden ingeschoten. Nog even leek ook hier de goalie als winnaar tevoorschijn te komen. Toch verdween de bal via zijn handen in het doel.
Na de 1-2 werd het een vervelende wedstrijd. De roodzwarten deden er nu alles aan om een gelijkmaker te forceren. Dit ging gepaard met veel inzet en vechtlust en dat viel niet echt lekker bij de tegenpartij dat nu elke beslissing van de scheidsrechter aan het betwisten was. Er werd nu veel gepraat en de wedstrijd lag om de haverklap stil.
Heel langzamerhand liep de wedstrijd tegen het einde aan. In de laatste minuut leek er toch nog een gelijkmaker aan te komen. Nico Pouwels mocht binnen het strafschopgebied uithalen maar zijn schot werd geblokt. Het leer kwam vervolgens voor de voeten van Michel Mooi. Vrij voor het doel schoot Mooi de bal net niet ver genoeg in de hoek en zodoende kon de keeper alsnog redding brengen.
Heel langzamerhand zakken de Bafloërs weer op de ranglijst en zal men zich aan het eind van het seizoen waarschijnlijk rond een keurige middenmoot positie vinden.
Af en toe ziet het er leuk uit maar het scorend vermogen is gewoon ondermaats om echt in de top te kunnen bivakkeren.