Zondag laat de punten liggen

RZB zo 2 – Stadspark 5

 

Zo, eindelijk de winterstop zit er weer op. Helaas zijn de weersomstandigheden nog steeds niet van dien aard, dat je lekker kunt voetballen. Een straffe wind teisterde het speelveld en beide teams probeerden er zo goed en zo kwaad als het kon iets van te maken.

Voor de wedstrijd had coach Buma de tactieken doorgenomen zodat de spelers wisten wat hun te doen stond. De roodzwarten mochten beginnen tegen de wind in en moesten dus proberen om een treffer te voorkomen. De gehele tactische prietpraat kon al na drie minuten de prullenbak in toen Peter Luurtsema een enorme fout beging in de opbouw.

Na een eerste aanval kon doelman van der Veen de bal eenvoudig oppikken en het leer meegeven aan de vrijgelopen Luurtsema. De rechtsmidden nam het speeltuig keurig aan en schoof het vervolgens onverklaarbaar in de voeten van een tegenstander. Aangezien geen enkele roodzwarte speler op deze actie was ingesteld, kon men hierna slechts verbaasd toekijken hoe de tegenstander kon opstomen richting het doel om het leer onhoudbaar in de verre hoek te knallen.

Na de 0-1 kostte het even voor iedereen om zich te herstellen van deze achterstand. De tegenstander rook in deze fase bloed en probeerde met veel pressie snel een tweede doelpunt te forceren. Ondanks enkele kleine kansjes bleef een tweede doelpunt de thuisploeg bespaard. Heel geleidelijk aan kwamen de Bafloers wat beter in hun spel en wist men nu ook voor het eerst de middellijn te passeren. Dit was al een behoorlijke opgave, want de wind maakte bijna elke pass tot een onderneming op zich.

De belangrijkste taak was nu om in ieder geval de eerste helft goed door te komen en niet nog een keer tegen een zeperd aan te lopen. Dit lukte de ploeg steeds beter en kansen zowel aan Bafloers als aan Groninger kant waren schaars. Het gelukte de thuisploeg in de eerste helft slechts een keer om een schot te produceren richting het vijandelijke doel. Ook de tegenstander kwam echter niet tot veel meer soeps. Een aantal vrije trappen en hoekschoppen was oogst en dit was meestal een gemakkelijke prooi voor keeper van der Veen.

De eerste helft leek daarmee af te stevenen op een draaglijke 0-1 achterstand. Helaas kwam er vlak voor het rustsignaal van de uitstekend fluitende de Haan toch nog een verandering in. Nadat de roodzwarten een vrije trap rond de middellijn mochten nemen werd de aanval overgenomen door de gastheren. Middels hun goed spelende spits wist men via een knappe combinatie de achterlijn te halen en een voorzet te produceren. Rondom de elfmeterstip kon daarop een speler vrijuit aanleggen en zijn schot belandde keurig in de verre hoek. Doelman van der Veen kon slechts toekijken bij de geplaatste schuiver.

In de tweede helft was de opdracht duidelijk. Er moest gestormd worden. Niet alleen de wind moest tekeer gaan, ook de spelers moesten nu aan de bak. Vanaf de aftrap probeerden de roodzwarten door tempo te maken en constant druk op de tegenstander uit te oefenen een snelle aansluitingstreffer te forceren.

Dit leek even te lukken toen al na vijf minuten een speler van Stadspark, binnen de beruchte lijnen, een schot met de hand beroerde. Scheidsrechter de Haan wilde echter van geen strafschop weten. Het leek er daarna op dat Jorean Groen alsnog de score zou openen, maar zijn schot werd op de doellijn geblokt door een been van de tegenstander.

De thuisploeg bleef drukken, maar de kleine kansjes werden niet benut. Na een kwartiertje spelen was er wel een zeer goede mogelijkheid toen Jorean groen en Martijn Buma via een combinatie door de verdediging van de Stadsparkers wisten te komen. Buma kreeg de bal binnen het strafschopgebied voor de voeten, maar kwam toen met zijn benen in de knoop en mistte het speeltuig volledig.

Toch was het even later wel raak. Na een overtreding mochten de roodzwarten een vrije trap nemen op een interessante plaats. Vanaf zo’n twintig meter schoot aanwinst Mitch Brink keurig hard en strak over de muur heen en zag hij zijn inzet hard en hoog onder de lat binnen ploffen.

Met de aansluitingstreffer op zak gingen de mouwen omhoog en werd er opnieuw gestreden om elke meter. De Groningers verzetten zich met man en macht en wisten af en toe met kunst en vliegwerk de bal uit het doel te houden.

Met nog een kleine tien minuten te spelen, was het de dood of de gladiolen en ging men meer en meer risico nemen. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de tegenstander nu af en toe wist te profiteren van de geboden ruimte. Na een gelukte solo werd een speler van Stadpark een hardhandig halt toegeroepen. De speler was al ruim binnen de strafschoplijnen en dus was de beslissing duidelijk: strafschop!

Ook deze keer mocht penaltykiller van der Veen zijn naam groothouden. En zowaar, de doelman deed wat er van hem gevraagd werd en wist niet alleen de strafschop onschadelijk te maken, ook een tweede inzet van dichtbij werd door hem onschadelijk gemaakt.

De keeper hield hiermee zijn ploeg in de race voor tenminste één punt. Ondanks het beuken op de gefortificeerde muur van spelers voor het doel van de Groningers was er geen gat te vinden. Vlak voor tijd werd de wedstrijd definitief beslist. Opnieuw wist een speler door de linies van de roodzwarten heen te breken en deze keer was doelman van der Veen wel kansloos op de strakke schuiver van dichtbij.

Een slecht begin van de tweede helft van het seizoen derhalve voor de Bafloers. Volgende week wacht er opnieuw een lastig karweitje want dan mag men op bezoek bij Kloosterburen 3.