Zondag over de knie bij zaterdag

Onder het motto: “zo kan het ook”, hebben de zondag- en zaterdagafdeling afgelopen zaterdag een oefenpotje afgewerkt. Door ziekte van de scheidsrechter moest er een beetje worden geïmproviseerd, maar zelfs dat  werd onderling keurig opgelost. In een meer dan sportieve onderlinge wedstrijd was er verder vanaf de kant niets te klagen en kan men spreken van een zeer geslaagde dag.

Vanaf de aftrap was een duidelijk feller en alerter spelend zaterdagteam heer en meester op het veld. Het leverde al binnen vijf minuten een voorsprong op. Door een fel jagend zaterdag stapelden eerst Jan Brontsema en daarna Jorrit van Sloten fout op fout, het geheel werd afgerond door een wilde trap van doelman van der Veen die geheel onnodig tegen Ronnie Wieringa aanschoot en de bal vervolgens in het lege doel zag rollen.

Met de 0-1 en de wind in de rug speelde het voor de zaterdagvoetballers heel wat gemakkelijker. Men combineerde er lustig op los en had in het eerste kwartier weinig van het zondagelftal te duchten. Hierna liep men zichzelf een beetje voorbij en werd het spel slordiger waardoor men de controle over de wedstrijd verloor. Vooral op het middenveld kregen de zondagvoetballers nu meer grip op de wedstrijd en dit leverde gelijk enkele waarschuwingsschoten op. Een pegel van Ronald Bolhuis had een beter lot verdiend, maar verdween rakelings langs de verkeerde kant van de paal.

Na een klein half uur viel de verdiende gelijkmaker te noteren. Een hoekschop werd onvoldoende verwerkt en kwam rond het zestienmetergebied voor de voeten van Nico Pouwels terecht. De middenvelder hoefde niet lang na te denken en haalde uit maar raakte daarbij een medespeler op de rug. Vanuit de ontstane klutssituatie kwam Ronald Bolhuis in balbezit. Zijn uithaal verdween onhoudbaar hard en hoog in het doel.

Juist op het moment dat zondag de controle over de wedstrijd leek te herwinnen sloegen de zaterdagvoetballers genadeloos toe. Met twee prachtig, snel uitgevoerde aanvallen over weinig schijven en een flitsend opkomend middenveld werden het zondagteam volkomen uit elkaar gespeeld. Het leverde de terechte 1-2 en 1-3 op, dit was tevens de ruststand.

Na de theepauze was de eerste kans voor het zondagteam dat deze keer wel alert aan de wedstrijd begon. Keeper van Solkema stond echter op zijn post en wist vrij eenvoudig redding te brengen op een schot van Mitch Brink. Toch waren het de zaterdagvoetballers, die opnieuw al snel konden juichen. Na een overname werd de bal knap perfect hoog voorgezet door Randy Kalma, een instormende Torrenga liet vervolgens doelman van der Veen kansloos achter met een strakke kopbal hoog in het doel.

Vlak hierna had het zondagteam moeten scoren. Een hoge bal voor de pot kwam pardoes op het hoofd van Ronald Bolhuis, maar in plaats van het voorbeeld van zijn collega aan de andere kant op te volgen vloog zijn kopbal rakelings naast het doel.

Het zaterdagteam reageerde meteen en schroefde de duimschroeven weer aan. In eerste instantie wist keeper van der Veen het onheil voor zijn team nog te voorkomen door na een geweldige actie een schot van heel dichtbij uit zijn doel te houden. Niet veel later was het wel raak en moest de doelman zijn meerdere erkennen toen twee spelers van zaterdag voor zijn neus opdoken en William de Roo eenvoudig de klus mocht afmaken.

Na de 1-5 achterstand liepen de onderlinge irritaties bij het zondagteam op en verliet Ronald Bolhuis het veld, zijn elftal daarmee in de steek latend.

De wedstrijd was nu eigenlijk al beslist, maar het zondagteam herpakte zich wonderwel en bleef voetballend goed meedoen, ondanks een man minder in het veld. Doordat men nu bij zaterdag wat teveel de teugels liet vieren stapelden de kansen zich aan de andere kant op. Ook nu kwam het manco waar de zondagvoetballers al het gehele seizoen mee kampen goed aan het licht.

Na een aanval wist Mitch Brink de achterlijn te halen. Zijn perfecte voorzet kwam bij de tweede paal terecht bij Harm Luurtsema. Zelfs vanaf vijf meter leverde dit geen doelpunt op, want keeper van Solkema wist op de een of andere manier het schot te pareren. In de tegenstoot liet het zaterdagteam gelijk zien hoe het dan wel moest en men tekende de 1-6 aan. De 1-7 was voor de statistieken.

Al met al was het toch een geslaagde oefenwedstrijd, waarbij vooral de sportiviteit voorop stond en beide teams lieten zien dat een onderlinge wedstrijd niet in een schoppartij hoeft te eindigen zolang men wat respect naar elkaar toe toont. Dus zeker een herhaling waard, om het volgende seizoen nogmaals uit te voeren. na afloop was er in de kantine genoeg stof om over na te praten.