Zondag pakt moeizame vierde overwinning

Na drie winstpartijen op rij zijn de zondagvoetballers met stip gestegen naar een verdienstelijke vierde plaats. Men heeft zelfs de koplopers weer in zicht en kan meespelen om de koppositie. Deze zondag moest men in Groningen op het gehate kunstgrasveld aantreden tegen Stadspark. Een tegenstander die laag op de ranglijst staat, maar zeker niet mocht worden onderschat. Zeker gezien het feit dat men tegen koploper Kloosterburen een gelijkspel had weten af te dwingen was een waarschuwing voor de roodzwarten.

Vanaf de aftrap was al wel duidelijk dat het zeker geen gemakkelijke middag zou worden. De jonge ploeg uit Groningen voerde de druk vanaf de beginminuten op en zette de Bafloers met de rug tegen de muur. Ondanks de druk wisten de mannen van coach Buma zich knap onder de druk uit te voetballen, voorin wist men echter geen vuist te maken.
Zo nu en dan slopen er wel wat schoonheidsfoutjes in het spel en moest men lijdzaam toezien hoe de thuisploeg pijlsnel richting het doel van de roodzwarten trok. In het eerste kwartier was het vooral Stadspark, dat aanspraak mocht maken op een treffer. Gelukkig voor de roodzwarten stond keeper van der Veen in deze periode zijn mannetje en zo wist men de stand op 0-0 te houden.
Na het openingskwartiertje viel toch de 1-0 voor de thuisploeg. Na een klungelige actie op het middenveld werd de bal verspeeld. Met een overtal stormden de Groningers richting het doel van van der Veen, maar ook dit leek in eerste instantie geen doelpunt op te leveren. Het leer werd hard en strak voorgezet en kwam bij de tweede paal voor de voeten van laatste man Wieringa. De gewoonlijk safe spelende Wieringa wilde het ronde speeltuig veilig over de achterlijn spelen, maar zag tot zijn grote schrik de bal tegen de scheenbeschermers stuiteren en passeerde daarmee zijn eigen goalie.
De schrik zat de Bafloers wel even in de benen en men moest vol aan de bak om een verdere score te voorkomen. Dit lukte wonderwel en nog geen vijf minuten later lag tot ieders verbazing de gelijkmaker al tegen de touwen. In de eerste geslaagde aanval van de dag wist Mitch Brink over de linkerflank door te breken. Zijn perfecte voorzet kon bij de eerste paal koel worden binnen getikt door de mee opgekomen rechtsvoor Abel Buijs.
De thuisploeg was als met stomheid geslagen door de effectiviteit van de roodzwarten en waren even van slag. Het leverde een aantal kleine kansjes op, maar de finesse ontbrak aan de kant van de Bafloers. Langzamerhand nam de thuisploeg het heft weer in handen en mede gesteund door de wind werd de tegenstander opnieuw naar achteren gedrongen. Ook nu wist goalie van der Veen af en toe met de meest wonderbaarlijke reddingen zijn ploeg in de race te houden. Na een misser in de verdediging mocht een speler alleen op de sluitpost afgaan, maar ook deze keer was de keeper de baas. Zelfs een tweede en derde inzet wist van der Veen te pareren.
Na zo’n serie knappe reddingen is het des te zuurder wanneer een schijnbaar ongevaarlijke aanval dan toch in het doel beland. Na een hoekschop viel de bal na een kopduel tussen Wieringa en Pouwels in en kwam pardoes voor de voeten van een speler van Stadspark. De middenvelder haalde uit maar raakte het speeltuig totaal verkeerd. Via de scheenbeschermer verdween de bal echter onhoudbaar voor de roodzwart goalie in de verre hoek.
Toch mochten de roodzwarten in deze fase niet klagen, want aanvallend kwam men nauwelijks in het verhaal voor. De bal circuleerde wel goed in de achterhoede en rondom het middenveld, maar voorin kwam men er niet door. Eigenlijk was men blij dat de ruststand met slechts en 2-1 achterstand mocht opzoeken.
De tweede helft was een totaal ander verhaal. De ploeg van coach Buma kwam als een bliksemschicht uit de kleedkamers en binnen twee minuten stond de gelijkmaker wederom op het scorebord. Vanaf de aftrap werd de tegenstander op de eigen helft vastgezet. Na een ingooi werd de bal door Ronald Bolhuis verlengd. De bal kwam bij Nico Pouwels terecht en zijn tikkie terug op de zestien meter werd op waarde geschat door de instormende Willem Jan Rispens. Met een droge uithaal van het linkerpootje sloeg de bal als een granaat in de linkerhoek binnen.
Hierna was het een totaal andere wedstrijd, want de roodzwarten waren nu heer en meester op het veld. Stadspark kwam in deze fase nauwelijks over de middellijn. Het leek een kwestie van tijd voordat een voorsprong kon worden bejubeld, maar ook deze keer kwam men bedrogen uit. Na een sporadische aanval van de Groningers leek het gevaar geweken. In een vlaag van verstandsverbijstering vergat Mitch Brink een van de grondregels van het voetbal. Zijn pass door het midden voor het doel langs werd onderschept en hierna hard afgestraft.
Opnieuw keken de Bafloers tegen een achterstand aan, gelukkig was er nog ruim tijd om iets aan de score te doen. De druk op het doel van de thuisploeg werd met de minuut groter, maar het viel niet mee om een gaatje te vinden in de hechte verdediging. In de zeventigste minuut viel de gelijkmaker dan toch. Na een ingestudeerde hoekschop tastte de keeper van de thuisploeg mis en kwam de bal in tweede instantie op het hoofd van Peter Luurtsema. De rechtsachter legde al zijn kracht in de kopbal en zag de bal vlak onder de lat in het doel belanden.
In de periode die volgde was er onderling wat frustratie en nadat een speler van de tegenpartij de bal wegschopte werd hij hierop aangesproken. De zondaar was hier niet van gediend en schopte Martijn Buma onder de ogen van de man in het zwart opzichtig na. Hierop restte de goed fluitende scheidsrechter niets anders dan het trekken van de rode kaart.
Met een man meer probeerden de roodzwarten de druk nogmaals op te voeren. Met nog tien minuten spelen leverde dit opnieuw een doelpunt op. Aangezien het topscoorder Pouwels nog niet was gelukt om te scoren was het nu zijn tijd om ook een duit in het zakje te doen. Na een perfect balletje diep wist Pouwels over de linkerflank door te breken. Zijn inzet leek over de keeper in de verre hoek te verdwijnen, maar de sluitpost wist met een snoekduik toch nog een handje aan de bal te krijgen. De bal spatte uiteen op de paal en tot zijn grote schrik kreeg de doelman daarna het leer op de neus en verdween het ronde projectiel toch over de doellijn.
Met nog een dikke vijf minuten te spelen waren beide teams leeg gespeeld. Groningen kon geen echte vuist meer maken en de roodzwarten wilden geen risico’s meer nemen en probeerde de bal in de ploeg te houden. Na het verlossende fluitsignaal gingen de vermoeide armen met plezier omhoog. Weer drie punten binnen! Op de ranglijst leverde het ogenschijnlijk niet veel op, maar door het verlies van koploper Kloosterburen 3 staat men nu nog slechts 1 punt achter op de koplopers. Verder is men nu 4 punten los van de nummer 5 en is er een gat geslagen. Komende zondag wacht de altijd lastige thuiswedstrijd tegen Eenrum.