Zondag schrijft geschiedenis tegen Zeester

Het is afgelopen zondag een gedenkwaardige voetbalwedstrijd geworden in Zoutkamp. Slechts één keer eerder in mijn voetbalbestaan heb ik een dergelijk scoreverloop mogen meemaken. Ergens in juni 1999 zag ik de wedstrijd van Manchester United tegen Bayern München. Het was in de finale van de Champions League en Bayern stond met nog een kleine vijf minuten te spelen comfortabel met 1-0 voor. In de navolgende vijf minuten wist Manchester het scoreverloop volkomen op zijn kop te zetten en won men uiteindelijk met 2-1.

Afgelopen zondag hebben de roodzwarten dit kunststukje in de overtreffende trap herhaald. Vanaf het eerste fluitsignaal was het een gelijk opgaande wedstrijd tussen twee voetballende ploegen. Een behoorlijk verjongd Zeester wist als eerst gevaarlijk te worden en men zag een afstandsschot via de handen van keeper van der Veen en de paal naast het doel belanden.

Niet veel later hadden ook de Bafloërs hun moment, want een ziedend schot van Nico Pouwels kon ternauwernood door de sluitpost van Zeester onschadelijk worden gemaakt.  Het spel golfde aan beide kanten op en neer en er werden felle duels uitgevochten. Dit leidde tot nogal wat irritatie over en weer. De zeer goed fluitende scheidsrechter van de thuisploeg probeerde het in de hand te houden, maar moest wel ingrijpen toen een speler van Zeester heftig bleef protesteren. Een tien minuten afkoelpauze was een terechte straf. Toch bracht dit geen rust in het veld. Beide ploegen bleven op elkaar inhakken en mekkeren zodat de sfeer er niet beter op werd.

Na een half uur had de thuisploeg op voorsprong moeten komen toen een gekraakt schot zomaar achter de verdedigende linies van de roodzwarten viel en pardoes voor de voeten van twee spelers van Zeester terecht kwam. Ook de beide spelers waren dusdanig verrast door het cadeautje dat men in eerste instantie elkaar in de weg liep. Het uiteindelijke schot kon door keeper Egbert van der Veen worden gepareerd en ook in tweede instantie bleef de sluitpost de baas, want het schot zeilde over de dwarsligger.

Hierna was het weer de beurt aan de manschappen van coach Buma en na een aanval over veel schijven mocht Martijn Buma binnen het strafschopgebied zijn geluk beproeven. Zijn schot werd met een reflex van de sluitpost tot hoekschop verwerkt en leverde verder niets op.

De laatste minuten voor de rust was voor de thuisploeg. Nadat een voorzet door Jan en alleman werd gemist dook bij de tweede paal een speler van Zeester op. Met een beetje meer rust was het een opgelegde kans geweest, het wilde schot verdween nu voorlangs.

De druk van de thuisploeg werd in deze fase wel opgevoerd, al lag dit ook gedeeltelijk aan een aantal zwakke momenten van de Bafloërs zelf. Men speelde elkaar in deze fase vaak te kort of te moeilijk aan, zocht de moeilijkste oplossingen en verspeelde hierdoor vaak onnodig de bal.

In de allerlaatste minuut voor de pauze mocht Zeester een hoekschop nemen. De korte variant mislukte en werd hard tegen de eigen speler aangeschoten. Na wat geroep dat de bal er even uit moest werd het speeltuig toch nogmaals in een keer voor het doel gebracht. Van dichtbij kon een voorhoedespeler vervolgens ongehinderd de bal tegen de touwen koppen. Een lullig doelpunt op een lullig moment.

Na de rust moesten de roodzwarten wat meer aanvallende impulsen ontplooien en dus werd het systeem wat omgegooid en mochten enkele nieuwe krachten hun opwachting maken. De wisselingen deden de ploeg goed, want men speelde elkaar nu veel beter in. Er ging nu ook duidelijk meer dreiging van het spel van de roodzwarten uit en dit vertaalde zich in de eerste grote kans voor Nico Pouwels.

Na een prachtig steekpassje van Abel Buis mocht Pouwels na een prima actie op de achterlijn doorgaan. De midmid ging daarna voor eigen succes en zag zijn medespelers rondom het vijf meter gebied over het hoofd. Zijn inzet verdween in het zijnet.

Hierna was het weer de beurt aan de thuisploeg. Na een afgeslagen aanval zocht men de counter op en mocht een van de snelle voorwaartsen het gevecht aangaan met laatste man Wieringa. Een ongelijke strijd en na een diepe bal op zichzelf sprintte de spits zijn tegenstander er op snelheid uit. Juist toen de voorhoedespeler dacht dat hij oog en oog met de doelman zou komen te staan dook uit zijn ooghoek een vol sprintende Stephan van Sloten op. De linksachter maakte met een indrukwekkende veertig meter sprint een einde aan de aspiraties en wist het speeltuig te blokken.

Het spel bleef over en weer gaan en de mannen uit Zoutkamp verzetten zich met man en macht om hun voorsprong te behouden. Toch hoefden beide keepers nauwelijks in actie te komen, want zo rond het zestien meter gebied stokte het gevaar veelal. In de zeventigste minuut leek dan de beslissing te vallen.

Een speler van Zeester wist zich langs de linkerflank te worstelen en met een laatste krachtsinspanning volgde een strakke voorzet. De bal leek hard voorlangs te gaan, maar kwam ongelukkig voor de voeten van Stephan van Sloten. De linksachter zag tot zijn afgrijzen het leer in zijn eigen doel belanden.

Met nog een kwartier te spelen gooiden de spelers van Baflo nog een keer alles in de strijd. Dit had meteen tot gevolg dat een speler van Zoutkamp zijn beheersing verloor en Martijn Buma na een onderling duel met een judoworp naar de grond wist te werken. Het leverde hem terecht een directe rode kaart op.

Met een man meer werd de druk nog groter, maar de tijd liep in het voordeel van de thuisploeg. Een opmerking van een speler van Zeester was kenmerkend: “Waarom maken jullie je toch zo druk? Wij staan met 2-0 voor, dat halen jullie nooit meer in de laatste minuten in!” Toch bleven de kansen nu komen. Eerst werd een schot van Martijn Buma knap door de goalie gepareerd en nog geen minuut later zag ook Rob Tigchelaar zijn punter subliem uit de hoek getikt door de sluitpost.

 

 

Met nog nauwelijks vijf minuten op de klok kwam de ommekeer. De bal werd op het middenveld snel rondgespeeld en hiermee werd de verdediging uit elkaar gereten. Via Nico Pouwels werd het leer ineens op de mee opkomende Willem Jan Rispens gespeeld, die nu vrije doortocht had. Rispens bleef uiterst koel en tikte de bal keurig met de binnenkant voet in de verre hoek en passeerde daarmee de uit zijn doel komende keeper.

Eindelijk was er een bres in de stugge Zeester verdediging geslagen en was in ieder geval de ere treffer een feit.

Vanaf de aftrap stormden de roodzwarten naar voren om te kijken of er nog meer in het vat zat. Al snel was de bal wederom in het bezit van de Bafloërs. Linksvoor Abel Buis wilde in eerste instantie een bal hard en hoog voor de pot brengen, maar zijn plannen werden doorkruist door spits Rob Tigchelaar die het speeltuig hard tegen het lichaam aankreeg. In tweede instantie zag Buis nu kans om het speeltuig tussen voorstopper en laatste man te prikken en daarmee wederom Willem jan Rispens alleen op de goal af te sturen en ook deze keer faalde de voorstopper van de roodzwarten niet. Met een subtiele schuiver van de linkervoet werd opnieuw de sluitpost kansloos achtergelaten en stond het zowaar 2-2.

Met een gelijkspel waren de roodzwarten meer dan tevreden, maar er bleek nog een verrassing in petto te zijn. Na een vrije trap rondom de eigen strafschopgebied werd het speeltuig in vier zetten voor het doel gebracht. De moegestreden voorstopper van Zeester verkeek zich totaal op de bal en in plaats van het leer eenvoudig op te ruimen gleed het tussen zijn benen door verder. Hier werd de bal opgepikt door Nico Pouwels, die met een harde maar geplaatste schuiver het onmogelijke klaarspeelde want ook deze actie trof doel. De spelers van Zeester konden niet anders dan elkaar verbaasd blijven aankijken, want hier was zojuist iets gebeurd waar je jouw kinderen jaren later over kan vertellen. Binnen vijf minuten was een 2-0 voorsprong veranderd in een 2-3 nederlaag. Ook iedereen bij de Bafloërs was het erover eens dat dit wel een unicum te noemen was.